درد گل...

از غم گلی خم گشت، گلستان در بلا شد

اندر شفایش بلبلی دست بر دعا شد

گل زار و گلزار از غمش پژمرد و خشکید

نرگس کمر بشکست شقایق در فنا شد

بتها ز بغضش ناگهان در خود شکستند

بتخانه در درمان او رو بر خدا شد

ساغر ز خون پر گشت و جوشان شد صراحی

میخانه مسجد گشت و یک سر ربّنا شد

گویی خدا از دردت از گلدسته نالید

بُغضش اذان گشت ناله اش در کوچه ها شد

با اشک وضو سازم غزل بر قبله خوانم

خوانم غزل وقتی موذن بی صدا شد

با سوزِ عشقت جانِ ناقابل بسوزان

شاید به خاکستر دمی دردت دوا شد

با قایقی بشکسته در ساحل چه گویم

موسی که خود محتاجِ اعجاز ازعصا شد

دکتر مسعود اصغرپور