یک غنچه ی خشکیده...

یک غنچه ی خشکیده و یک چار دیواری

فنجان چای و خستگی و درد و بیماری

سردرد و بغض و گریه و دلتنگیِ دیدار

خواب پریده از سر و تا صبح بیداری

خون خورد قلبم تا گلی تقدیم تو گردد

آمد به دستت خواهشاً در دل نگه داری

شاید گواهی می دهد حالِ خرابم را

خاکستر غم های من در زیرسیگاری

در گفتن رازم میان عقل و دل دعواست

عقل دائماً نه....دل ولی می گویدم آری

من مست عشقم می پرستم کم حواسی را

در مکتب عشق آخرِ جُرم است هُشیاری

دکتر مسعود اصغرپور