زخمِ آشنا...

گفتی که باران شد تماشایش نمایی

چشمانِ من باران گرفت اکنون کجایی

از چشمِ من هر لحظه احوال از تو پُرسند

احوالِ من پیداست اَمان از بی وفایی

از سادگی دل ساده می بازیم به هر کس

شاید سزا بر ماست نکردیم ادعایی

ای دل چرا رفتی نگفتم روز اوّل

دریای عشق هرگز ندارد انتهایی

گفتی که برگرد راه عشق پایان ندارد

در انتها هستم نبینم ابتدایی

نامردمان را دل ز احوالم بسوزد

هر دم که زخمی می خورم از آشنایی

دکتر مسعود اصغرپور